Irk Standartları

Federation Cynologique Internationale (FCI) Dobermann Irk Tanım Bilgileri

Kökeni: Almanya.

Kullanımı: Refakat, koruma ve iş köpeği.

Federation Cynologique Internationale (FCI) Sınıflandırması

Grup 2: Pinscher ve Schnauzer tipi, Mollosoid ırklar, Swiss Mountain ve Cattle Dog.
Bölüm 1: Pinscher ve Schnauzer tipi, çalışma veya iş testi ile.
Tarihsel Özet: Dobermann ilk üreticisinin (Friedrich Louis Dobermann: 02 Ocak 1834 – 09 Haziran 1894) adını taşıyan tek köpek ırkıdır.

Davranış ve Mizaç: Dobermannın mizacı sıcakkanlı ve arkadaşçadır; ailesine karşı çok sadıktır, çocuklarla iyi geçinir. Orta seviyede bir sertlikte olması beklenir. Eğitimi kolay, çalışmayı seven yapısıyla iyi bir iş gücüne, cesarete ve sertliğe sahiptir. Kendinden emin, korkusuz olması önemli bir özelliğidir, sosyal ve uyumlu olması beklenir.

Kafa: Kafatası bölgesi kuvvetli ve vücutla orantılı olmalıdır. Kafa, üstten bakıldığında keskin olmayan bir kamayı andırmalıdır. Önden ve yukarıdan bakıldığında kafada hiçbir şişkinlik veya çıkıntı olmamalıdır. Üst çene ve alt çenenin gerisinde birleşme noktasındaki hafif şişkinlik, kafanın toplam uzunluğu ile uyumlu olmalıdır. Kafadaki kaslar düzgün şekilde gelişmiş olmalıdır.
Burun: Burun delikleri yuvarlak ve geniş, ancak çıkıntı oluşturmayacak şekilde olmalıdır. Burun deliklerinin rengi siyah köpeklerde siyah, kahverengi köpeklerde renge uyumlu tonlarda olmalıdır.

Ağız ve Burun Uzantısı: Ağız ve burun çıkıntısı kafayla doğru orantıda ve gelişimini tamamlamış olmalıdır. Uzantı, derinliğe sahip ve ağız açıklığı azı dişlerine uzanacak kadar geniş olmalıdır. Üst ve alt kesici dişlerin olduğu bölgelerde de bu uzantının düzgün bir genişliğe sahip olması gerekir.

Dudaklar: Dudaklar gergin ve ağız kapandığında tam kapanmayı sağlayacak şekilde olmalıdır. Sarkık olmamalıdır. Rengi koyu olmalıdır. Kahverengi köpeklerde daha açık ve uygun bir tonda olması gerekir.
Çene ve dişler: Kuvvetli, geniş alt ve üst çene. Makas ısırışı, normal boyda ve doğru yerleşmiş 42 diş. 22 alt çenede 20 üst çenede.

Dobermann’ın Ağız ve Diş Yapısı: Irk standartlarına uygun bir dobermannın dişleri iyi gelişmiş ve beyaz olmalıdır. Toplam 42 dişin 22 tanesi alt çenede, 20 tanesi üst çenede bulunmalıdır. Dişler mantıksal olarak çeşitli gruplara ayrılırlar. Bu grupları şöyle sıralayabiliriz:

  • 12 Adet Kesici Diş: Üst ve Alt çeneden 6′şar tane bulunurlar ve ısırmayı/koparmayı sağlarlar.
  • 4 Adet Köpek Dişi: Uzun diş olarak da bilinen köpek dişleri, alt ve üst çenede kesici dişlerin her iki yanında da bulunurlar.
  • 16 Adet Ön-Azıdişi: Köpek dişlerinin ardında yer alan ön azıdişleri, üst çenenin her iki yanında da 1 büyük ön azıdişi ve 3 küçük ön azıdişi olmak üzere 8 tane, alt çenede de köpek dişlerinin ardında 4′er tane olmak üzere toplam 16 tanedir.
  • 10 Adet Azıdişi: Üst çenede ön azıdişlerinin arkasında, her iki tarafta olmak üzere 2′şer küçük azıdişi (toplam 4 adet); alt çenede ise yine ön-azıdişlerinin arkasında, her iki tarafta da 1′er büyük, 3′er küçük azıdişi (toplam 6 adet) yer alır.

Gözler: Orta boy, oval ve koyu renk. Kahverengi köpekler için daha açık tonlarına müsaade edilebilir. Göz kapakları tüylü olacaktır. Göz çerçevesinin tüysüz olması hiç istenen bir durum değildir.

Kulaklar: Kulaklar yüksek durmalı, dik görünüşlü ve kafaya orantılı bir şekilde kesilmiş olmalıdır. Kulak kesiminin kanunen yasak olduğu ülkelerde, kesilmemiş kulaklar da kabul edilir. Kesilmemiş kulaklarda kulağın en uç kısmının yanağa yakın duruşta olması istenir.

Boyun: Boyun kuru ve kaslı olmalıdır. Boyun yumuşak hatlara sahip olmalıdır. Duruşu dik ve asil görünmelidir. Uzunluğu vücut ve kafayla orantılı olmalıdır.

Kalça ve Omuz: Yükseklik ve uzunluk olarak telaffuz edilir.

Sırt: Kısa ve sıkı, doğru genişlikte ve kaslı olmalıdır.

Bel: Doğru genişlikte ve kaslı olmalıdır. Dişilerde belin biraz daha uzun olması emzirme gereksinimi nedeniyle normal kabul edilir.

Kuyruk: Dik duruşlu ve yaklaşık 2 boğumdan kesimi yapılmış olmalıdır. Kuyruk kesiminin kanunen yasak olduğu ülkelerde kuyruk doğal hâliyle bırakılmalıdır.

Ön Bacaklar: Yere tamamen dik ve kuvvetli bir şekilde durmalıdır.

Omuzlar: Omuz kemikleri göğüs kafesine yapışık olmalı ve her iki ucu da kaslı ve güçlü gözükmelidir.

Üst Kol: Kaslı ve omuz kemiğine olan açısı yaklaşık 105 ila 110 derece olmalıdır.

Bilek: İçe dönük olmalıdır. Dışa doğru bakmamalıdır.

Kalça: Arkadan bakınca gelişmiş ve kaslı görünümde olmalı, kalça kemiğine olan açısı 80 ila 85 derece olmalıdır.

Dizler: Diz bağlantısı kuvvetli ve dizlerin açısı yaklaşık 130 derece olmalıdır.

Ayaklar: Ön ayaklarda olduğu gibi parmaklar kısa ve kapalı, tırnaklar siyah olmalıdır.

Yürüyüş ve Hareket: Köpeğin yürüyüşü, çalışma kapasitesi ve dış görünüm için çok önemlidir. Yürüyüşte ön bacağın birisi ileri atıldığında, çaprazındaki arka bacağın da ileri gitmesine dikkat edilir. Duruşunun ve eklemlerinin sağlam olması önemlidir.

Kürk: Kıllar sert, kısa ve kalın olmalıdır. Kılların yapısı tüm vücuda aynı oranda dağılmalıdır. Alt kürk tabakası kabul edilmez.

Renk: Renk siyah veya kahverengi (kızıl) olabilir. Burun, yanaklar, göz çerçevesinin üst tarafında, boğazda, alt bacakların iç bölümlerinde, kalçanın iç taraflarında, ayaklarda ve kuyruğun alt bölümünde pas rengi belirgin işaretler olur.

NOT: Dobermannlarda Renk Varyasyonları

Dobermann rengi olarak; siyah, kızıl, mavi, sarı ve beyaz varyasyonlarında olduğu gibi siyah renkte belirginliği köpekten köpeğe değişebilen, yüzde ve bacaklarda kahverengi (pas rengi olarak da tabir edilir) izler bulunur. Dobermannlarda 5 farklı renk varyasyonu vardır. FCI, sadece siyah ve kızıl renklerini ırk standartları yarışmalarında kabul ederken, AKC bunların yanı sıra mavi ve sarı renklerini de yarışmalarda kabul etmektedir.
Siyah: Klasik dobermann rengidir.
Kızıl: Kahverengi olan bir kürk rengidir. Amerika’da “red” olarak da tabir edilir. Farklı tonları olabilir.
Sarı: Bu renk aynı zamanda “Isabella” olarak da bilinir. Kahverenginden daha açık sarıya yakın bir renktir. Farklı tonları olabilir.
Mavi: Bu renk, maviye çalan gri bir tondadır. Diğer renk varyasyonlarında olduğu gibi ton farklılıkları olabilir.
Beyaz: AKC tarafından kaydı yapılan ilk beyaz dobermann 1976 yılında doğan Padula’s Queen Sheba’dır. Her ikisi de siyah olan Rasputin VI ve Dynamo Humm’un yavrusudur. Şecere kaydı yapılmasına rağmen ne FCI ne de AKC tarafından ırk standartları tanımlarında kabul edilmezler. Beyaz dobermannların zaman zaman ışığa hassasiyet gösterenleri mevcuttur. Kürkünde de zayıflıklar olabilen beyaz renk dobermannlar, albino değildir. 1978 yılında AKC şecere kaydını yapmak için söz konusu köpeği incelemeye almış ve yapılan çalışmalar beyaz rengin özgün rengi maskeleyen bir genden ortaya çıktığını göstermiştir. Beyaz, sorumlu üreticiler tarafından tercih edilen bir renk varyasyonu değildir.

Testisler: Erkek köpeklerde mutlak surette 2 adet testisin varlığı kontrol edilir.

Omuz yüksekliği: Erkeklerde 68–72 cm; dişilerde 63–68 cm.

Ağırlık: Erkeklerde 40–45 kg; dişilerde 32–35 kg.

Hatalar: Yukarıda sözü geçen tariflere tam anlamıyla uymayan her türlü ölçüm veya görüntü hata olarak kabul edilir.

  • Cinsel yapıya ters davranış veya görüntü. Çok kilolu veya zayıf, çok uzun veya kısa bacaklı, zayıf kemikli.
  • Kafa çok uzun, çok kısa veya Roman burun. Kafatasının kötü bir eğime sahip olması. Zayıf altçene, yuvarlak ya da çekik göz, ağır yanaklar, sarkık dudaklar, çok fazla açık duran veya kısık gözler. Açık duran ağız.
  • Çok kısa veya boyun, boğaz bölgesinde sarkık deri.
  • Eğimli kıç, eğimli bel, yeterli derinliğe sahip olmayan göğüs kafesi, çok yukarıda veya aşağıda duran kuyruk sokumu.
  • Bacakların vücuda olan uyumsuz oranları, gevşek dirsekler, çok açık veya tamamen kapalı parmaklar, açık renk tırnaklar.
  • Pas rengi işaretlerin net çizgiyle belirlenmiş olmaması, dağınık görünmesi, maskenin çok koyu renk olması, bacaklarda büyük siyah lekeler, ince kürk, kürkün üzerinde kel bölgeler.
  • Yetersiz kendine güven, aşırı yüksek tansiyon (karakter), çok yüksek veya düşük iritasyon.
  • Standart ölçülerden 2 cm kadar sapmalar derecelendirmeyi etkiler.
  • Salınarak ya da çok kısa adımlarla yürümek.

Diskalifiye Hataları:

  • Cinsel yapıya ters görüntü.
  • Sarı gözler, çekik gözler.
  • Makas şeklinde basmayan çene, çenelerin eşit basması, eksik diş.
  • Kürk üzerinde beyaz noktalar, çok uzun ve dalgalı kürk. Çok ince veya üzerinde kellik olan kürk.
  • Korkulu sinirli ve agresif köpekler.
  • Standart ölçülerden 2 cm.den fazla sapmalar.
  • Fizikî ve mental olarak normal olmayan görüntü veren tüm köpekler diskalifiye edilir.

Orta seviyede sertliğe (alarm durumunda) ve özgüvene sahip olması beklenir. Kolay eğitilebilir, çalışmayı seven, cesur ve sert bir yapısı vardır. Sahibiyle yakın teması sever.

Genel Görünüş: Dobermann orta boyda, güçlü ve kaslı bir fiziki yapıdadır. Vücudunun zarif hatları içindeki, mağrur ve kararlı ifade, ideal görünüş sayılmaktadır.

Önemli Orantılar: Dobermannın vücudu -özellikle erkeklerde- kare şeklinde olmalıdır. Vücudun omuz bölgesinden kalçaya olan uzunluğu, omuzun yerden yüksekliğinden erkeklerde yüzde 5; dişilerde yüzde 10′dan fazla olmamalıdır.

Dobermann rengi olarak; siyah, kızıl, mavi, sarı ve beyaz varyasyonlarında olduğu gibi siyah renkte belirginliği köpekten köpeğe değişebilen, yüzde ve bacaklarda kahverengi (pas rengi olarak da tabir edilir) izler bulunur. Dobermannlarda 5 farklı renk varyasyonu vardır. FCI, sadece siyah ve kızıl renklerini ırk standartları yarışmalarında kabul ederken, AKC bunların yanı sıra mavi ve sarı renklerini de yarışmalarda kabul etmektedir.Siyah: Klasik dobermann rengidir.Kızıl: Kahverengi olan bir kürk rengidir. Amerika’da “red” olarak da tabir edilir. Farklı tonları olabilir.Sarı: Bu renk aynı zamanda “Isabella” olarak da bilinir. Kahverenginden daha açık sarıya yakın bir renktir. Farklı tonları olabilir.Mavi: Bu renk, maviye çalan gri bir tondadır. Diğer renk varyasyonlarında olduğu gibi ton farklılıkları olabilir.Beyaz: AKC tarafından kaydı yapılan ilk beyaz dobermann 1976 yılında doğan Padula’s Queen Sheba’dır. Her ikisi de siyah olan Rasputin VI ve Dynamo Humm’un yavrusudur. Şecere kaydı yapılmasına rağmen ne FCI ne de AKC tarafından ırk standartları tanımlarında kabul edilmezler. Beyaz dobermannların zaman zaman ışığa hassasiyet gösterenleri mevcuttur. Kürkünde de zayıflıklar olabilen beyaz renk dobermannlar, albino değildir. 1978 yılında AKC şecere kaydını yapmak için söz konusu köpeği incelemeye almış ve yapılan çalışmalar beyaz rengin özgün rengi maskeleyen bir genden ortaya çıktığını göstermiştir. Beyaz, sorumlu üreticiler tarafından tercih edilen bir renk varyasyonu değildir.